भावना जेथे शून्य होतात...

आत्मवृत्त..शव विच्छेदाकाचे...
(अवघ्या दोन महिन्यातच, फोरेन्सिक मेडिसिन च्या पोस्टिंग मध्ये-
अनुभवलेली एका विच्छेदाकाची ही व्यथा....)

एकही शब्द न बोलता, हृदयात सर्वांच्याच शिरतो आहे,,
भावनांना गहाण ठेवून, स्वतःचेच हृदय स्वतः चिरतो आहे..१

कराला साथ आयुधाचा, अश्रू आटले रक्ताच्या चिखलात,,
हरित सौख्य धरेचे लपले, शुष्क लालेलाल आक्रांतात..२

फाटक्या विश्वात फाडतो आहे, मग क्षमा कशाला माणुसकीची,,
जीवनालाच जगण्याची लाज नाही, काय ही माया नीतीची..३

सुखामागे धावणाऱ्या मानसा, तुझ्यापेक्षा खरच प्रेतं बरी,,
सर्वांना प्रीत देवून आसवांची, सांगतात दुखःची सीमा खरी..४

मी प्रेतामध्ये जगतो आहे, कारण काळजी आहे संसाराची,,
चिमुकल्यांसाठी चिरतो आहे, त्यांच्या करांना नको कळा 'या' काराची..५

मन सुखदुखः चे क्षितीज, जीवन आहे मरणाच्या आधारी,,
भावना जिथे शून्य होतात, तिथल्या व्यापाचा मी व्यापारी..६

हृदयांना कापता कापता माझे हृदय इतके विशाल व्हावे,,
सर्व अंतरातील दुखः नी या अथांग सागरात बुडुनी जावे..७

मी, शव विच्छेदक,, एक अस्थिपंजर अज्ञ अहर्निश आराधनेचा,,
ओतप्रोत प्रमोद देवून, मी यती 'या' व्यथित साधनेचा..८
चैतन्याकृत...