म्हैसमाळ

तुझ्या फसव्या

टाळू कसे कळेना

ही नजर तुझी ….

नवे शहर ,, नवा प्रहर..

आई

आई

आई

आई

..बोलून गेली एकमेकांशी नजर..

जर तू वर्गात नसलीस तर, मी असूनही नसतो हजर,,

भेटीत पहिल्या तू मुकी, मी मुका..बोलून गेली एकमेकांशी नजर..

सुरवात कुणी करायची? माझा बाणा नि तुझा "मी" पणा,,

पुन्हा प्रेमकथेत सुरवात न होता, झाला "जरतरीत "शेवटाचा गजर..

कधी फुले, कधी कळ्या,, भावनाही निशब्द सगळ्या.,,

फुलणार कधी? कळणार कधी? कळ्या, फुलातच राहिले "ते" जन्मभर..

पहिल्या पावसाची प्रतीक्षा, गर्वाने दिली पुन्हा मुहुर्तास शिक्षा,,

पुन्हा श्रावणात सरसरते शिरवे, पुन्हा आला वसंतास बहर.. 

तुझ्या वाटेतील काटे वेचण्यासाठी, फक्त कवितेपुरता झालो ताठ,,

पुन्हा वाट...तू येत राहिली..तू जात राहिली..स्वप्नात रात्रभर..

बोलण्याचे धैर्य..मित्रांशी फेकण्यात, शौर्य शब्दांपुरत सीमित,,

समोर नजरेत तुझ्या गैरहजर, प्रेमाच्या खोल डोहात पोहतो वरवर..

प्रेम भिल्लान्सारख जमत नसेल तर, गुलाबी बाणाचा गुलकंद बनव,,

प्रेमाचा उदय जरी फुल, गुलदस्त्यात., ते बहरत.. असेल जर मन कणखर..

पुन्हा तू वर्गात, मी तुझ्या तर्कात, सहज पोहचलो प्रेमाच्या स्वर्गात,,

कणभर मनाला मुठीत ठेवाया..मी लढतच राहिलो जीवनभर..

तरी पण... कशी ? बोलून गेली एकमेकांशी नजर..

सचिन शेंडे..दि.२९/०२/२०१२..

मैत्री हे असे बंधन

कधी कधी वाटते,,...

ओझे झेलणे रोजचेचं आज, एकदाचे शांत बसुनी घ्यावे,,

मागे न चालताही गळलो हे कळून,पुढल्या वळणाच्या पुढे न जावे..

तुझे अमोल बोल ऐकतांना, मी अबोलपणे तुझ्यात खोल जावे,,

बेधुंद बुडण्यातही मजा, फक्त असा तोल जाता तू सावरावे..

कधी कधी वाटते,,...

रोज नव्या उत्तराच्या शोधात, एकदाचे प्रश्न सगळे विसरावे,,

जुण सोडवताच पुन्हा नवीन कोडं, कधी शोधून उत्तरं प्रश्नांनीच उत्तरावे..

एरवी वादळे उठतात मी तोंड उघडताच, पण परिहास बघ...,

ओठ दाबुनी तुझ्या श्वासात, भासातच का पण गप्प बसावे..

कधी कधी वाटते,,...

तुझी प्रीत हि फसवी, तुझे स्मित हि चकवे,,

पण तुझे प्रेमाने हसतांना, मी पुन्हा चकण्यात फसावे..

मी तुझ्या शोधात आणि जीवन माझ्या, या शोधाशोधीत,, 

जरी परतून न पहिले जीवनाने मला,, पण परत तुला पुन्हा परतून बघावे.. 

कधी कधी वाटते,,...

भेटलीस ना..कि हृदय सगळ..करावं मोकळ..वाटताच.. खुळ..झाल वेगळ,,

माझ्यात असूनही माझे कधी नव्हते, आज बहाणा.. न भेटताही मला कळावे,,

पण आज..तुझ्या  कोरड्या नयनात भिजतांना, अश्रुची नशा कळली मला,,

कधी दाटते तुझ्या आठवात.. कधी वाटते तुझ्या आठवात, भान हरपून फक्त रडावे.. 

                                                                                     ..सचिन शेंडे..

कागदावरील फुलं कितीही मोहक असले,

तरी त्याला गंध नसतो..

नव्या मैत्रीत कितीही उत्सुकता असो,

जुन्या मैत्रीचा ओलावा बंध नसतो..

खास शाळेतील मित्रांसाठी....सचिन 

व्यक्तीचे रूपं बदलतात, कर्तव्य बदलतात,,

बदल हा एक नियम आहे..

मात्र जुन्या मित्रांच्या मैत्रीमद्धे,

तोच गोडवा कायम आहे...

खास शाळेतील मित्रांसाठी....सचिन 

वर मला विश्वास..

माझे तळमळ ने रोजचे जरी, दररोज नवा उल्हास,,

आजही मनात माझ्या, तुझ्या येण्याचा भ्रमिक भास..

प्रिये सांग एकदातरी, तुजकडे कोणती किमया खास,,

अपयशाचे भाकीत माहित आहेत, तरी प्रयत्नावरती पूर्ण विश्वास..

तुझ्या तनुच्या सुगंधाने, होतो सुमनांचा परिहास,,

प्रणीत पारिजात देतो, तुजसाठी फाल्गुनी सुवास..

श्रावानापासूनच आरंभ, आज पुन्हा आले श्रावणमास,,

साक्षीला हे सरसरते शिरवे आणि रम्य उन्हाची रास..

वार्षिक व्रताची आज सांगता, प्रीतीने प्रार्थिले श्रावणास,,

शब्दांच्या जुळवा जुळवीत बघ, किती अधीरता मनास.. 

तुझ्याशी प्रीतीचा विकास होतांना, जरी माझा होत होता ऱ्हास,,

दुकान झाले गहाण आणि घरास लावला गळफास..

वडिलांनी लात मारून जेंव्हा आशीर्वाद दिला अपुल्या प्रेमास,,

संसार विकला तसे स्वतःला विकेल, फक्त तू हजेरी दे लिलावास..

तू येतेस आणि जातेस कशी? आश्चर्य याचे वरुनास,,

पुढल्या श्रावणाची प्रतीक्षा, " करुणाकरा" वर मला विश्वास..वर मला विश्वास..

                                        ..सचिन शेंडे..

नूतन वर्षाच्या हार्दिक शुभेच्छा.

 जुना मी जरीही, तरी आज नवी बात आहे,,

नवा उत्साह नवचैतन्याने, हि बारात..., सुरवात आहे..

पुन्हा जुने ते संकल्प, लिहूया नव्याने,,

नववर्ष नवा उत्कर्ष , तोच हर्ष नव्या प्रवासात आहे..

आता असे चालायचे कि, पाऊल खुणाही मार्गदर्शक ठरतील,,

आता आदर्श सोडून जायचं आहे, जसे आदर्श जगण्यात आहे..

" नवीन वर्ष सर्वांना सुख समृद्धीचे जावोत",,

शब्द जुनेच, पण शुभेच्छा नव्या उमेदीने देण्यात आहे..

रोजच्याच आदित्याची आज,, नवी प्रभात आहे,,

जुना मी जरीही, तरी आज नवी बात आहे..

सर्वांना....

नूतन वर्षाच्या हार्दिक शुभेच्छा...

                                                                               ..सचिन शेंडे..१/१/२०१२..